Memories.

Het was weer een hele klus om alle 225 grannies aan elkaar te naaien, en dan hebben we het nog niet over de draadjes die moesten worden afgewerkt. De volgende keer ga ik dit echt !!!!!!! in gedeelte's doen.

Maar hij is klaar........nou eigenlijk toch nog niet helemaal. Want wat mij betreft mag ie nog iets groter.

Ik ben benieuwd naar jullie mening........groter of goed zo ????

Wil je nog meer foto's van de sprei zien kijk dan op mijn andere blog

klik hier-> Atelier Rosabears <- klik hier

En dan is het ook weer vrijdag. Dat betekend stapelen.
Voorlopig kan ik nog wel wat stapels laten dus zijn jullie nog niet van me af.

Deze keer een stapeltje met herinneringen.

Het sieradenkistje (ik denk dat het een sieradenkistje is geweest tenminste) bovenop is nog van mijn oma geweest. Het stond bij haar op de kast en ze bewaarde er haar pennen en potloden in.

De middelste sprei was ook van haar. Ik heb hem een ander kleurtje gegeven in de wasmachine, koffie verkeerd. En ach de gaten vallen erin, maar zo opgevouwen ziet niemand er iets van.

De stoffen dozen verzamel ik ook. Heel soms kom ik er nog wel eens één tegen maar dat gebeurt niet vaak.

Maar des te blijer ben ik wanneer er dan toch weer één aan de verzameling wordt toegevoegd.

Van de afbeelding op het kistje krijg ik nooit genoeg. Het blijft me ontroeren hoe mooi zoiets kleins kan zijn.

Prachtige tekening en mooie zachte kleurtjes, het past hier gewoon. En hoort bij mij.

Het bankje waar alles op is gestapelt komt bij het huisvuil vandaan. Onooglijk zag ie eruit, donker eiken met een donkerblauw teddybont hoesje erop, Maar na het verwijderen van het dekje en een likje verf op het onderstel mag ie blijven.

Stapelen op vrijdag is een iniatief van Irma. Op haar blog  allemaal kleurtjes showt ze haar verzamelingen. Neem daar zeker eens een kijkje.

Slaapkamer.

Hebben jullie dat ook wel eens ??? Je ziet iets voor je, maar wanneer het idee eindelijk uitgevoerd is blijkt het niet te zijn geworden, met wat je voor ogen had. Twee jaar geleden besloten we dat er een ander bed moest komen. Het oude bed (Nou ja oud ? We hadden het pas 4 jaar geleden nieuw gekocht.) was een waardeloos bed. Omdat ik nogal veel last heb van mijn spieren kwam ik er vaak gekraakt en moe uit.  

Na veel proefliggen en ons voor laten lichten over wat er allemaal te koop is, hakten we de knoop uiteindelijk door en kochten een heerlijk bed. En als er dan toch een nieuw bed komt dan is er meteen een goede reden om de slaapkamer onder handen te nemen.

Dus verfden we de kozijnen, kochten een nieuwe deur, lieten we een grote kledingkast op maat maken,behangde ik alle muren en kwam er een houten vloer. Dat zouden genoeg ingredienten moeten zijn om een slaapkamer te creëren uit een boekje. Maar dan bedenk je nog iets en blijkt het uiteindelijk niet het plaatje te zijn welke je in je hoofd hebt. In onze slaapkamer bevond zich een diepe kast, een onhandig ding want hij was veels te diep. Als je iets achteruit de kast nodig had moest je bijna halsbrekende toeren uithalen om net die ene trui te pakken. Dus kast weg, we maken er een gezellig hoekje van, met boekenplanken een leuk oud tafeltje eronder. Een soort van boudoir maar dan in het klein. 

Het was afschuwelijk en totaal geen geheel. Al die verschillende kleuren boeken, en dan helpt het zelfs niet om ze op kleur te sorteren, bracht teveel onrust. En paste niet in het plaatje. Okee dan zijn er een aantal mogelijkheden, je zet al je boeken op marktplaats, brengt ze naar de kringloop of doet net of ze er niet zijn.

En nu twee jaar verder was ik het zat, ik had al heel wat oplossingen met en in mijn "creatieve" brein bedacht. Maar ik ben niet in het bezit van een heel handige man. Het is echt een schatje hoor, begrijp me vooral niet verkeerd, maar klussen het blijft vaak bij erover praten. Maar een gordijnrail ophangen dat lukt nog wel. En nu vraag ik me af waarom dit twee jaar heeft moeten duren. Het klusje was in nog geen

"10 minuten" geklaard.

De boeken zijn verstopt achter de welbekende IKEA gordijnen. Het kastje ervoor komt uit het huis van mijn vader. Veel spulletjes had ie niet toen ie twee jaar geleden onverwacht overleed, maar in dit kastje zag ik de mogelijkheid (dankzij bloggen en picasa) om het parelwit te verven en het hier een plekje te geven. Op het kastje staat een met stof beklede doos, een mandje met gehaakte kleedjes (allemaal van de kringloop) en ernaast ligt een oude sprei van mijn oma. Deze verfde ik in een koffie verkeerd kleur. De onderste sprei komt ook van de kringloop en bovenop ligt ook nog een gehaakt kleedje. Gedroogde roosjes geven wat kleur. En er mag natuurlijk geen RosaBears beer ontbreken.

 

Een hoekje met mooie herinneringen.

En helemaal goed zo.

Je kunt nog mee doen met mijn give-away tot 20 mei.

Zie mijn vorige post.