Juni is dé rozenmaand.
Vorig jaar waren we het grootste gedeelte van de maand op reis.
Toen we weer thuis kwamen waren de meeste rozen al uitgebloeid.
Dit jaar val ik met mijn neus in de boter.
Rozenboter.
Licht roze, donkerroze, magenta, wit, geel, lila en perzik.
In de natuur vloeken kleuren niet bij elkaar.
Natuurlijk heb ik mijn voorkeur.
Roze is en blijft mijn lievelingskleur.
Ik ben een beetje aan het spelen geweest met mijn macrolens.
En dat spelen is leuk.
Zo maak je al snel heel veel foto's.
En belanden er ook weer heel wat in de prullenbak.
Fototechnisch stelt dit natuurlijk helemaal niets voor.
Maar de bloemen van de ruit zijn zo fijntjes dat deze toch mag blijven.
Deze Hortensia bloeit al, andere staan alleen nog in knop.
Maar wie wat bewaard die heeft wat.
Want dat is de, moeilijke kant, van tuinieren.
Altijd wat in bloei hebben.
Astilbe.
Wat ikzelf dan weer zo leuk vind, het wazige op de achtergrond.
De bladeren van de Alchemilla houden de waterdruppels na een bui regen altijd zo mooi vast.
De rozenblaadjes zorgen voor een zacht tapijtje op de buxus haagjes.
Bloesem van de braam.
Aan het aantal bloemen en bramen te zien worden dit weer heel veel potjes jam en sap.
Het is nu echt genieten in de tuin.
