Zoals jullie weten.
Knip ik graag in lapjes.
Maar zo om de 2 maanden.
Zet ik de schaar ook ergens anders in.
2 honden hebben we.
En de kleinste van de twee.
Een kruising tussen een Friese Stabij en een Wetterhoun.
Misty heet ze.
Heeft een haargroei waarbij regelmatig de schaar in moet.
Want anders wordt ze een bolletje wol.
Waar geen voor of achterkant meer aan zit.
En net als wanneer mijn bolletjes wol, wel eens in de knoop willen gaan.
Is er dan met haar haar niets meer te beginnen.
Dus afgelopen vrijdag.
Haalde ik het zeil, de tondeuse, en de schaar uit de kast.
Zette Misty op de tafel.
En zijn we samen ruim een uurtje zoet.
En ook al kijk ze hier misschien een beetje zielig.
Ze laat het allemaal gelaten over zich heen komen.
En bang zijn om ergens de schaar in te zetten waar die eigenlijk niet hoort.
Hoef ik niet te zijn.
Want het lieve beest blijft al die tijd geweldig goed stil zitten.
En knipperdeknip ligt er weldra een berg met honden krullen op de tafel.
Als laatste de pootjes, de oortjes, haar koppie en haar staart.
En dan baasje ben ik het wel een beetje zat.
Al dat gefrummel.
En als beloning.
Omdat ik zo keurig stil kan zitten.
Natuurlijk iets lekkers.
